Eerst bouwde ieder zichzelf: wie ben ik als regioadviseur? Dan het speerpunt: wat draag ik uit de agenda? Samen legden ze het landschap, met als centrale vragen: waar staat jouw speerpunt, waar sta jij, waar staat de ander? Verhoudingen die gevoeld maar nooit benoemd waren, kregen een plek. En er kwam een tweede laag bij. Want de adviseurs dragen in hun eigen regio’s een belangrijke taak: herkennen waar de verschillende partners staan in de transitie. Zit deze netwerkpartner in de urgentie, of is die bestuurlijk benoemd maar nog niet gevoeld? Heeft die regio ruimte gemaakt om het oude los te laten, of worstelt ze in het niet-weten? Zit het team al in de creatie, terwijl de partners nog rouwen om wat verdwijnt? Weerstand is daarin geen onwil, maar informatie over wat het systeem vraagt.